می خوابانی

آه، وقتی که تو، لبخند نگاهت را

می تابانی

بال مژگان بلندت را

آه، وقتی که تو چشمانت،

آن جام لبالب از جان دارو را

سوی این تشنهء جان سوخته، می گردانی