حریق خزان بود،

و در چشم برگی که خاموش خاموش می سوخت

نگاهی، که نفرین به پاییز می کرد!

*

من از جنگل شعله ها می گذشتم

همه هستی ام جنگلی شعله ور بود!

که توفان بی رحم اندوه،