حریق خزان بود و تاراج باد

که بر سنگ می خورد!

*

شب از جنگل شعله ها می گذشت

من آهسته در دود شب رو نهفتم

و در گوش برگی که خاموش می سوخت گفتم:

مسوز این چنین گرم در خود، مسوز!