من آهسته در دود شب رو نهفتم

*

شب از جنگل شعله ها می گذشت

حریق خزان بود و تاراج باد

و در گوش برگی که خاموش می سوخت گفتم:

مسوز این چنین گرم در خود، مسوز!

مپیچ این چنین تلخ(گرم) بر خود، مپیچ!