در پرتو لرزان مهتاب

شمشیر دست اهریمن بود!

کم کم نهیب شعله ها کوتاه می شد!

شب مثل خاکستر فرو می ریخت خاموش

سنگ و ستونهای به خاک افتاده، از دور

اردوی سربازان خسته

روح پریشان زمان، اینجا و آنجا