تو را این خشک سالی های پی در پی،

تو را با برگ برگ این چمن پیوند پنهان است.

تو را این ابر ظلمت گستر بی رحم بی باران،

تو را از نیمه ره بر گشتن یاران،

تو را تزویر غمخواران،

ز پا افکند