تو را ز کنگره عرش می زنند صفیر!» ۲

برون خرامی ۱، ای آفتاب عالم گیر.

«نشیمن تو نه این کنج محنت آباد است.

به اسب و پیل چه نازی؟ که رخ به خون شستند،

درین سراچه ماتم، پیاده، شاه، وزیر!