من این را نیک می دانم، که شب را، ساعتی دیگر،

جهان بی مهر می ماند که می میرد مسیحایی

نگاهی می شود ویران که می ارزد به دنیایی

*

فروزان آفتابی هست

چون لبخند گل پیروز.

شب آیا هیچ می داند گر این بدحال،