روزها، طی شد از تنهایی مالامال،

بی تو، آن هستی غمگین دیگر،

به چه کارم آمد یا به چه دردم خورد؟

شب، همه غربت و تاریکی و غم بود و، خیال.

همه شب، چهره لرزان تو بود،

کز فراسوی سپر،