به نشیب آمدم اینک ز فراز،

بوی خاک از قدم تند زمان می شنوم!

شوق دیدار توام هست،

چه باک

به تو نزدیک ترم، می دمی دانم.

یک دو روزی دیگر،

از همین شاخه لرزان حیات،