آفتاب و گل_: ۱۳۵۷

تشنه در آب: برای دوست بزرگ از دست رفته ام «محمود تفضلی» که در سال ۱۳۵۵ از مونیخ نوشته بود: «اینجا همه چیز پاک و نورانی است اما من به سرگشته ای می مانم، که جز در وطنم آرامش نمی پذیرم». سال ۱۳۵۵

ریشه در خاک: در پاسخ دوستی آزادی خواه و ایران دوست که در سال ۱۳۵۲ ازاین سرزمین کوچ کرد و مرا نیز تشویق به رفتن می نمود. ۱۳۵۳

امیرکبیر: ۱ شنیده شد که پس از قتل امیر، مردم وقتی می خواستند از کاری محال نام ببرند، می گفتند: «وقتی امیر از گرمابه بیرون آمد!» ۲ بیت از حافظ شیراز تضمین شده است. ۱۳۶۱

درخت و پولاد_: ۱۳۵۰

در آیینه اشک: برای مادرم

در آن جهان خوب_: ۱ بیرون جلوی در، نام کتابی است از ولفگانگ بورشرت نویسنده آلمانی. ۱۳۵۶