عشق بازی می کند با جان خاک!

سیم هر ساز از ثریا تا زمین. خیزد از هر پرده آوازی حزین.

هر که با آواز این ساز آشنا، می کند در جویبار جان شنا!

دلربای آب شاد و شرمناک

خاک خشک تشنه دریا پرست

زیر بازی های باران مست مست!

این رود از هوش و آن آید به هوش،