باغ ها سرشار از لبخندشان،دشت ها سرسبز از پیوندشان،

شاخه دست افشان و ریشه باده نوش،

می شکافد دانه، می بالد درخت،

می درخشد غنچه همچون روی بخت!

چشمه و باغ و چمن فرزندشان!

با تب تنهایی جانکاه خویش،

زیر باران می سپارم راه خویش.