می روم همراه باران کو به کو.

با تب تنهایی جانکاه خویش،

زیر باران می سپارم راه خویش.

شرمسار از مهربانی های او،

چیست این باران که دلخواه من است؟

زیر چتر او روانم روشن است.

چشم دل وا می کنم