در فضا، همچو من در چاه تنهایی رها،

زیر چتر او روانم روشن است.

چشم دل وا می کنم

قصه ی یک قطره ی باران را تماشا می کنم:

می زند در موج حیرت دست و پا، خود نمی داند که می افتد کجا!

در زمین

همزبانانی ظریف و نازنین،