دست آن غرقه در امواج بلا را نگرفتیم،

« دستی از غیب برون آید و کاری بکند »

هیچ یک حتی از جای نجنبیدیم!

آستین ها را بالا نزدیم

تا از آن مهلکه - شاید - برهانیمش،

به کناری برسانیمش!...

*