اختران آویخته فانوس ها.

با کمندی، در فضاها ناپدید،

دم به دم خود را به بالا می کشید.

جا به جا در راه این دلدادگان

*

گفتم این دریا و این یک ذره راه!

می رساند عاقبت خود را به ماه!