همه درهای رهایی بسته ست،

شور و شوق تو برانگیخته اند،

تو هم ای مرغک تنها، بسرای !

تا گشائی به نسیم سخنی، پنجرهای را، بسرای !

بسرای ... »

من به دنبال دلاویزترین شعر جهان می رفتم !