هرچه پیرامون ما غرق تباهی شد .

روشنی ها محو در تاریکی دلتنگ ،

همچنان که نام ها در ننگ !

آه، باران، ای امید جان بیداران !

بر پلیدی ها - که ما عمری ست در گرداب آن غرقیم -

آیا ، چیره خواهی شد ؟