آبشار شعر، گل می ریخت، نغز و دلپذیر

جویبار نغمه می غلتید، گفتی برحریر

مخمل مهتاب بود این یا طنین بال قو؟

پرنیان ناز، آواز سراپا حال او

نغمه را با سوز دل، این گونه سازش ها نبود