در نوای هیچ مرغی «این نوازش ها نبود»

مخمل مهتاب بود این یا طنین بال قو؟

پرنیان ناز، آواز سراپا حال او

نغمه را با سوز دل، این گونه سازش ها نبود

«بانگ نی» می گشت تا دمساز او

شورها می ریخت از شهناز او

در شب تاریک دوران، بی گمان