تو دوردست امیدی و پای من خسته ست.

که صبر، راه درازی به مرگ پیوسته ست!

تو آرزوی بلندی و، دست من کوتاه

همه وجود تو مهر است و جان من محروم

چراغ چشم تو سبزست و راه من بسته است.