با فریاد موجی سینه سا!

نقش پایی مانده بود از من، به ساحل، چند جا

ناگهان، شد محو،

آنکه یک دم، بر وجود من، گواهی داده بود؛

از سر انکار، می پرسید: کو؟ کی؟

کی؟ کجا؟