هست در چنگال گرگ خود اسیر

ای بسا انسان رنجور پریش

سخت پیچیده گلوی گرگ خویش

وی بسا زور آفرین مرد دلیر

هرکه گرگش را در اندازد به خاک

رفته رفته می شود انسان پاک

آنکه با گرگش مدارا می کند