درین سیاهی و سردی بسان آتشگاه،

به خارزار جهان، گل به دامنم، با عشق.

صفای روی تو، تقدیم می کنم، با عشق

همیشه گرمم همواره روشنم با عشق.

همین نه جان به ره دوست می فشانم شاد،

به جان دوست، که غمخوار دشمنم، با عشق.