که بیستون را از پا درافکنم، با عشق

همین نه جان به ره دوست می فشانم شاد،

به جان دوست، که غمخوار دشمنم، با عشق.

به دست بسته ام ای مهربان، نگاه مکن

دوای درد بشر یک کلام باشد و بس

که من برای تو فریاد می زنم: با عشق