شوق، در قلب زمان موج زنان،

جلوه ای کرد و گذشت؛

شور در عالم هستی افکند.

*

جان ذرات جهان در هیجان،

ماه و خورشید، دو چشم نگران،

ناگهان از دل دریای وجود،