ناگهان از دل دریای وجود،

شوق، در قلب زمان موج زنان،

جان ذرات جهان در هیجان،

ماه و خورشید، دو چشم نگران،

«گوهری کز صدف کون و مکان بیرون بود»

به جهان چهره نمود!