می چکد از سخنش آب حیات،

نه غزل، «شاخه نبات»!

*

چشم جان بین به کف آورده ام، از چهره ء دوست!

دیدن جان تو در چهره شعر تو نکوست.

این چه شعر است که صد میکده مستی با اوست!