«رهرو منزل عشقیم و ز سر حد عدم،

من در این آینه ء غیب نما می نگرم.

خود از طالع فرخنده نشانی داده است:

تا به اقلیم و جود این هم راه آمده ایم»

نه همین مقصد خود را ز عدم تا به وجود؛