باز هم حافظ شیرین سخن است،

راست، گویی همه غم های جهان در دل اوست!

چه کند آن که به او این همه بیداد رسد؟

که به فریاد رسد!

جز حریمش نبود هیچ پناه،

نیکبخت آن که بدو یابد راه