پر می شکید روح پر التهاب من

شعری که آن زمان و، همیشه

در چشم من «ز رحمت محض آفریده» بود.

*

از تشنگی به سوی غزل های او، نخست

در مکتب محبت او٬ حرف عشق را

تا درس پاک سوختن٬ آموختم درست.