«وجه کفاف»بود اگر نامعین انش

*

حیران بی نیازی اویم

که با نیاز

«سیمرغ» بود و «قاف قناعت» نشیمنش

با «دست سلطنت» که بر اقلیم شعر داشت؛

«پای ریاضتش همه در قید دامنش»!