«پای ریاضتش همه در قید دامنش»!

«وجه کفاف»بود اگر نامعین انش

«سیمرغ» بود و «قاف قناعت» نشیمنش

با «دست سلطنت» که بر اقلیم شعر داشت؛

می گفت با غرور:

«اگر گویی ام که سزنی از سفله ای بخواه٬

چون خارپشت بر بدنم موی سوزن است !