وز خلق بی مروت بی درد؛

این جا، ولی نه جغد، که شیری ست دردمند،

افتاده در کمند !

پیوسته می خروشد، در تنگنای دام ،

یک ذره، مهر و رحم، طلب می کند مدام !

*