دوری چنان مکن که به شیون بخوانمت

می رفت و با صدای حزینش،

می خواند :

« گاهی گر از ملال محبت برانمت،

پیوند جان جداشدنی نیست ماه من ،

تن نیستی که جان دهم و وارهانمت»۶

*