این بغض سال ها،

می رفت _

تا مرگ نابکار، سر راه او را گرفت !

تا ناگهان، صدای حزینش،

این بغض دردهای گران،در گلو گرفت !

در نیمه های قرن بشر سوزان

اشک مجسمی بود،