اکنون که می دمد سحر، از سوی خاوران

که تا سحر،

با ماه می نشستم،

از خواب، بی خبر!

بینم شبم گذشته،

ز مهتاب بی خبر!

این سان، که خواب غفلتم، از راه مبرد