به خویش می گفتم:

مگرچه بودکه روح مراپریشان کرد!

*

چگونه می بررد از راه، یک نگاه تو را؟

چگونه دل به کسانی سپرده ای، که به قهر،

رهاکنندوبسوزندبی گناه تورا؟!