شاید گلویش را فشردم!

چیزی دگر یادم نمی آید ازین بیش

از خشم، یا افسوس، کم کم رفتم از خویش!

دربیشه زار یادها، تنهای تنها

افتاده بودم، باد در دست!

در آسمان صبحدم، ماه،