در گذرگاه نگاه تو گرفتارانند

سینه را ساخته از یاد تو سرشارترین

ای تو روشنگر ایام مه آلوده ی عمر

بی تماشای تو روز و شب من تارترین

من به سرپنجه مهر تو گرفتارترین

می توان با دل تو حرف غمی گفت و شنید

گر بود چون دل من راز نگهدارترین