پوشیده ازباران برگ

برگ ها از شاخه می افتاد،

من ، تنهای تنها، راه می رفتم

در کنار برکه ای،

شاید این افسوس را، با باد می گفتم:

آه، این آینه را

این برگ های خشک، پوشانده است.