بیاور گوهری ، رخشنده ، چون ماه.

بشوی از خانه ات فقر و سیاهی

که مروارید نیکوتر ز ماهی!

ماهیگیر: - زعشقم گوهری تابنده تر نیست.

سزاوار تو زین خوش تر گهر نیست.