زنی خاموش ، در ساحل نشسته.

فروزان گوهری آرم ، نثارت!

*

به آن زیبای وحشی چشم بسته.

بر او هر روز چون سالی گذشته ست.

هنوز آن مرد عاشق برنگشته ست!