جز آنکه نقش منظره ام را

جمال جهان را،

باری چگونه دیده ای؟

در پاسخت بگو؛ چه بگویم؟

با قطره های اشک بشویم...

آنگاه، که از کنار هیاهوی زندگی

خاموش بگذرم