چه اتفاقی باید بیفتد، ای همراه،

که چون فراری پا در گریز، می گذرد

چون «می گذرد» ها

«گذشت» شد ناگاه؟!

که این حباب بر احوال خود شود آگاه

که لحظه ای دگر «این نیز»

نیز می گذرد!