وزان ملال، ننالم به دوستان عزیز

شب سیاه تر از مرگ و سرخ تر از جنگ

که آنچخه بر سر ما رفته نیست باور من

همان نکوتر، کز نام آن کنم پرهیز

*

بسا شبا، که سفر می کنم،