در گذرگاه شما،

«ننشستی چرا بر جای خویش؟»

جای من بالای این دار است با این تاج خار!

این تاج، تاج افتخار.

جای من، تا ساعتی دیگر، ازین دنیا جداست،

جای من دور از تباهی های دنیای شماست؛