می راند و می خواند:

«صحرا به صحرا می روم، آزاد، آزاد

تا نشنوم دیگر صدای آدمیزاد !»

*

«ای مرد از اندوه لبریز

چندان که پایت می رود بگریز، بگریز!

در این بیابان های شن زار عطشناک