با خار، با خارا بپیوند.،

«ای مرد از اندوه لبریز

چندان که پایت می رود بگریز، بگریز!

در این بیابان های شن زار عطشناک

با مار با عقرب بیامیز،

وز آدمیزادان بپرهیز!

*